Doedeltje van de Nöttenstee

 
 
Afbeelding invoegen
 
 
Doedeltje is het enige teckeltje dat ooit herplaatst is. Toen ze vier jaar was is Wil heel erg ziek geworden en doordat ik heel vaak naar het ziekenhuis moest en ook nog eens op rare tijden werd Doedel heel nerveus en probeerde alles onder controle te houden. Dat resulteerde erin dat ze niet veel meer van de andere teckels kon verdragen en vooral Haasje en Cacao waren daar de dupe van.
Doedel is toen voor een paar weken naar een goede kennis gegaan zodat we wat meer rust kregen en Doedel wat extra aandacht. Dat ging zo goed dat Doedel daar uiteindelijk gebleven is. Natuurlijk heb ik al die tijd contact gehouden en heb ik Doedel regelmatig opgezocht.
Helaas is het baasje van Doedel plotseling overleden en natuurlijk komt ze dan gewoon weer bij ons, terug naar huis waar ze is opgegroeid!
Doedeltje is een eenkennig teckeltje, ze is het liefst bij haar vrouwtje of baasje, als we visite krijgen dan zien we haar even niet totdat ze na een uurtje in de gaten krijgt dat de visite voorlopig niet weggaat en besluit dan om toch maar bij mij te komen zitten.

Toch heeft ze met sommige mensen een klik en deze worden dan ook begroet met een soort gejodel, je kan het gewoon geen blaffen noemen.

Naast dit eigenaardige trekje is zij degene die heel goed luistert, als we gaan wandelen loopt ze vlak bij me en houdt me constant in de gaten.

Als we tijdens wandelingen even uitrusten en de rest van de teckels samen spelen of zich bezig houden met graven dan blijft Doedeltje dicht bij mij zitten, maar mocht er te lomp gespeeld worden en een van de dames geeft een piepje, dan is Doedel er als de kippen bij en wurmt zich ertussen wel op een vriendelijke manier.

Ze heeft een passie, en dat is jagen, je kan haar geen groter plezier doen. Ze is dan ook het teckeltje dat ons weleens uren heeft laten wachten totdat ze er genoeg van had en terug naar de heide kwam.

Ik heb met Doedel getraind (duur ongeveer een dik jaar en kosten heel wat oude kaas) en nu kan ik haar gewoon laten jagen en komt ze om het kwartier kijken of ik er nog ben en wacht ze op toestemming om nog eens even te mogen verdwijnen.

 

 Doedel op de heide altijd in mijn buurt

 
en als klein speels pupje